Studies
Het vijftiende hoofdstuk van het evangelie van Markus.
15:1-20. Toen het morgen geworden was en zij hun uitspraak gedaan hadden brachten de leiders de Here Jezus naar de Romeinse bestuurder Pontius Pilatus. Hij verbleef normaal gesproken in Caesarea maar het was zijn gewoonte om gedurende het Feest in Jeruzalem te zijn. De Romeinse bestuurders hadden vroeg in de morgen zitting. Pilatus was voorbereid toen ze de Here Jezus bij hem brachten.
De Joodse raad moest hem overtuigen dat Jezus schuldig was en de doodstraf verdiende (Joh.18:31).
Normaal gesproken was het Romeinse recht eerlijk met hun gevangenen. Pilatus had niet veel liefde voor het Joodse volk en was helemaal niet van plan om hen een gunst te bewijzen. Hij wist dat de Joodse raad niet geïnteresseerd was in een eerlijk proces, maar ze wilden uit "jaloezie" wraak nemen
We horen dat Pilatus geregeld zegt dat hij geen schuld in Hem vindt (Joh. 18:38; 19:4; Matt. 27:24). Zijn probleem was dat hij niet de moed had om bij zijn overtuiging te blijven. Hij wilde geen oproer (Matt.27:24) en zodoende stelde hij de menigte tevreden en liet daarom een onschuldige kruisigen (15:15). Pilatus vroeg zich niet af, of iets juist is, maar wel of het veilig en populair is. Zijn geweten is hem later gaan aanklagen en hij werd verbannen naar een eiland en heeft zelfmoord gepleegd.
Ze probeerden de Here Jezus af te schilderen als een gevaarlijke revolutionair voor Rome.
De hogepriesters bleven doorgaan met hun beschuldigingen. Pilatus dacht dat hij geen beslissing hoefde te maken door Hem naar Herodus te sturen (Luk.23:6-12). Iedereen moet een keuze maken.
Daarna gaf Pilatus de mensen een keuze. De Here Jezus van Nazareth of Barnabbas de moordenaar.
De hogepriesters hadden de menigte onder hun macht en ze riepen Kruisig Hem! Daarna probeerde PIlatus medelijden op te wekken door Hem te laten geselen, maar ook dat faalde. Pilatus gaf Hem over om gekruisigd te worden en daarna volgde de vreselijke bespottingen van de soldaten die Hem sloegen en Hem in Zijn gezicht spuugden en voor Hem bogen. De soldaten spotten met een Jood, die Zichzelf Koning noemde (Joh.19:15). We hebben geen Koning dan de Keizer. Onze Heiland bleef stil en vocht niet terug. Dit moeten wij ook leren (1.Pet.2:21-24). Het ergste moest nog gebeuren en dat was Zijn kruisiging. De Here Jezus zou sterven voor al de mensen die Hem aan het kruis sloegen.
15:21-41. In dit gedeelte worden drie uren genoemd. Het derde (15:25), het zesde (15:33) en het negende uur (15:33,34). Het derde uur was negen uur in de morgen, twaalf en drie uur in de middag.
15:21-32. De schuldige moest zelf zijn Kruis dragen en zo ging dat ook met de Here Jezus (Joh. 19:16).
Onderweg kon de Here Jezus niet meer en Simon van Cirene hielp Hem met het dragen van het kruis.
Simon droeg het kruis in onze plaats
Golgotha betekent schedel plaats. Hij was gekruisigd buiten de stadsmuur (Hebr.13:12,13). De plaats van afwijzing en daar stierf de Here Jezus voor de zonden van de wereld als het ware Lam van God
Het was de gewoonte dat het slachtoffer verdovende drank kreeg, maar Jezus weigerde dat. Hij wilde met Zijn volle bewustzijn de wil van Zijn Vader volbrengen om verzoening voor de wereld te brengen
Hij weigerde de beker van medeleven, zodat Hij de beker van onrechtvaardigheid kon drinken
Geen van de schrijvers beschrijft de kruisiging want de bedoeling is geen medelijden, maar geloof!
Ps.22. Het was zulk een vreselijk onderwerp, dat er niet eens over gesproken werd in de samenleving
Normaal gesproken hing er een bord boven het kruis met de straf die de gekruisigde bedereven had. Zo schreef Pilatus het eerste tractaat: Dit is Jezus van Nazareth: DE KONING DER JODEN. De Joodse leiders protesteerden, maar dit keer gaf Pilatus niet in (Joh.19:19-22). Misschien was dit hetgene wat de rover naast hem tot andere gedachten heeft gebracht. Hij kan wel gedacht hebben. Als Zijn naam Jezus is dan is Hij een Redder. Als Hij uit Nazareth komt dan is Hij één met de afgewezen mensen.
Als Hij een Koninkrijk heeft, dan is er hopelijk ook plaats voor mij. De soldaten deden niet alleen hun plicht, maar zij vervulden ook het profetisch woord (Ps.22:18).Het feit dat de Zoon van God tussen twee rovers hing, was ook de vervulling van profetie (Jes.53:12; Luk.22:37). De Joodse leiders haatten de Here Jezus zo vreselijk, dat ze zelfs naar Golgotha gingen om Hem daar te bespotten. De toeschouwers volgen hun slechte voorbeeld. Dit voegde ook toe aan het leiden van de Here Jezus .
Ze spotten over Hem als profeet (15:29) als Redder (15:31) en als Koning (15:32).
De Heere gebruikt zelfs de woede van de mensen om Hem te vereren (Ps.76:11)
15:33. Tijdens het middaguur kwam er een grote duisternis over het Land. De schepping was één met de Schepper toen Hij zo leed! Het was een wonder. Door deze duisternis sprak de HEERE tot het volk. Ze herinnerden zich het eerste Paasfeest. De negende plaag was drie dagen van duisternis. Het werd gevolgd met de tiende plaag: Het sterven van de eerstgeborene. Het was een aankondiging dat de eerstgeboren Zoon gegeven was voor de zonden van de wereld. Het was ook een aankondiging, dat het gericht komende was, vandaar dat het heel goed en belangrijk is om goed voorbereid te zijn.
15:34-41. De Here Jezus sprak zeven keer vanaf het Kruis: Vader vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen (Luk.23:34). Vandaag zul je met Mij in het paradijs zijn ( Luk.23:43) en Vrouw zie Uw zoon (Joh.19:26,27). Toen de duisternis kwam was er totale stilte. Dat was de periode dat de Here Jezus onze zonden op Zich nam (2 Kor.5:21). Om drie uur in de middag riep Hij: Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten (Ps.22:1). Alleen de Vader heeft gezien wat het Jezus gekost heeft.
Er was niet alleen duisternis in het Land, maar ook in de gedachten en harten van de mensen
( 2.Kor.4:3-6; Joh.3:16-21; 12:35-41). Daarna zei de Here Jezus: Ik heb dorst (Joh.19:30; Ps.69:22).
Er was een vriendelijke soldaat die de Here Jezus te drinken gaf. Daarna riep Hij uit met luide stem: Het is volbracht! Daarna het laatste woord: Vader in Uw handen beveel Ik Mijn geest (Luk.23:46).
De Here Jezus is niet vermoord, maar Hij legde Zijn leven neer
(Joh.10:11; 15,17,18). Hij was geen martelaar, maar een vrijwillig offer voor de zonden van de wereld. Er gebeurden twee wonderlijke dingen. Er was een aardbeving en het voorhangsel scheurde van boven naar beneden in tweeën.Toen de wet gegeven werd, was er een aardbeving (Ex.19:13-16). Nu was de wet vervuld door de Here Jezus en was de vloek verwijderd (Rom.10:4; Gal.3:10-14). De Here Jezus bracht niet alleen de bevrijding van de wet, maar ook van de hele offerdienst. Het is geweldig om het getuigenis te horen van de Romeinse hoofdman: Werkelijk, Dit was Gods Zoon! Hij had hier problemen mee kunnen krijgen van de Joden en de Romeinen. Het raakt mij om de vrouwen tot het einde toe, zo dicht bij het Kruis te zien. Johannes had er ook gestaan en hij had Maria mee genomen naar zijn huis om voor haar te zorgen (Joh.19:25-27). De trouwe vrouwen waren er als laatste op de vrijdag en als eersten bij het graf op zondagmorgen. De discipelen hadden opgeschept dat ze met Hem zouden sterven.
De gemeente heeft heel veel te danken aan de trouwe gelovige zusters op het zendingsveld.
15:42-47. Het Joodse volk herkenden twee avonden. De vooravond was tussen drie en zes uur.
En de avond na zes uur als de nieuwe dag weer begon. Dit verklaart dat Mattheüs en Markus de namiddag van vrijdag al avond noemen. Het was heel belangrijk dat de plaats van de kruisiging vlug opgeruimd werd omdat het al snel Paasfeest werd (Joh.19:31). De HEERE had een rijke gelovige man van het Sanhedrin klaar staan om voor het lichaam van de Here Jezus te zorgen (Matt.27:57).
Hij werd geassisteerd met Nicodemus die ook een vol lid van de raad was (Joh.19:38-42). Dit alles was heel goed voorbereid en de Heere had in hun harten gewerkt om dit tot uitvoer te brengen.
Ik geloof dat zij door de bestudering van het Oude Testament tot deze beslissing zijn gekomen.
Het is mogelijk dat zij zich in het nieuwe graf verborgen hielden. Het enige wat Jozef moest doen, was naar Pilatus gaan om toestemming te krijgen om het lichaam mee te nemen. Als ze dit niet gedaan hadden werd het lichaam op de vuilnisbelt ten zuiden van Jeruzalem geworpen. Het was belangrijk dat het lichaam voorbereid werd voor de begrafenis, zodat de grafkleding achter kon blijven in het graf (Joh.20:1-10). De begrafenis was voorspeld (Jes. 53:9)en de toestemming van de Romeinen is een bewijs dat de Here Jezus werkelijk gestorven was. Enkele levenslessen:
(1). Als de mens het ergste doet, dan doet de Heere het beste. De Genade wint het altijd!
(2). Als de volgende keren je plannen worden verstoord en je moet het kruis van iemand anders dragen herinner je dan wat Simon deed voor Jezus en wat de Here Jezus daarna voor Simon deed.
(3). De duivel zei: Dien jezelf (Matt.4:3,4). Petrus zei: Zorg goed voor jezelf (Matt. 16:21-23). Zijn ongeredde kennissen zeiden: Bewijs Jezelf (Joh.7:4). De menigte bij het Kruis zei: Redt Jezelf.
De Here Jezus was doof wat betreft al deze woorden en wat deed Hij wel: Hij gaf Zichzelf!
(4). De hogepriester maakte zich schuldig van jaloezie. Pilatus was schuldig, omdat hij bang was voor mensen. Deze twee zonden worden niet als erg beschouwd. Hoe denken wij hier nu over?
. Het is mogelijk dat hun sarcastische uitspraken zoals Hij redde anderen de rover bemoedigd heeft om na te denken. .. Simon Petrus had er over opgeschept , maar het was Simon van Cyrene die het deed. Simon was naar Jeruzalem gegaan om het Paasfeest te vieren en hij ontmoet het Paaslam (Hand.2:10;6:9) We hebben goede rede om te geloven dat Simon tot geloof kwam en naar huis ging en zijn beide zonen Alexander en Rufus ook tot geloof bracht (Rom.16:13).
De Here Jezus zei niets en verdedigde Zich ook niet, toen hij allerlei beschuldigingen over Zich heen kreeg.